บทที่ 45 ฮันนีมูนหวานปนขม 2

“แน่” ใบหน้ายังเรียบเฉยไม่ได้มีความกลัวแม้แต่น้อย และที่เลือกใช้เพียงรัมภาเป็นหมากเดินเกมก็เพราะอยากจะให้อีกฝ่ายเจ็บทุรนทุราย เจ็บปวดเจียนคลั่งที่ลูกสาวไม่มีความสุข แต่ไม่รู้ว่าเพราะอะไรท่าทีซึ่งแสดงออกมายังเฉยเมย     

           “แต่ว่านายครับ” นาคินยังไม่คลายความเป็นกังวล

           “ไม่ต้องห่วงหร...